Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από «κριτές κομμωτηρίου»
Η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα έχει αγγίξει πολλές φορές τον πάτο, αλλά η πρόσφατη δήλωση της Βάσιας Αναστασίου για τον Αλέξη Τσίπρα κατάφερε να ξεπεράσει κάθε όριο σοβαρότητας.
Η προτροπή «να λουστεί καμία δύο φορές» επειδή «έχει βάψει το μαλλί και η μπογιά είναι αρκετά έντονη» δεν είναι απλώς ένα ατυχές ή κακεντρεχές σχόλιο. Είναι η επιτομή του body shaming και του ηλικιακού ρατσισμού (ageism), σερβιρισμένη ως δήθεν πολιτική κριτική.
Όταν ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ επιλέγει να επιτεθεί σε έναν πρώην πρωθυπουργό εστιάζοντας αποκλειστικά στα μαλλιά του, τη διαδικασία της γήρανσης και την προσωπική του περιποίηση, το μήνυμα είναι σαφές: η πολιτική ουσία έχει πεθάνει.
Η εμφάνιση του σώματος εργαλειοποιείται με σκοπό τη δημόσια διαπόμπευση και την πρόκληση ντροπής.
Το φαινόμενο αυτό είναι βαθύτατα επικίνδυνο:
  • Κανονικοποιεί τον εκφοβισμό: Δίνει το «πράσινο φως» στην κοινωνία να κρίνει τους ανθρώπους με βάση τα φυσικά τους χαρακτηριστικά.
  • Υποβαθμίζει τη δημοκρατία: Μετατρέπει τον δημόσιο διάλογο σε φτηνό κουτσομπολιό, κρύβοντας την παντελή έλλειψη πολιτικών επιχειρημάτων.
  • Αποκαλύπτει διπλά στάνταρ: Αντίστοιχα σχόλια για την εμφάνιση γυναικών πολιτικών ορθώς καταδικάζονται ως σεξιστικά. Η ίδια ακριβώς ευαισθησία πρέπει να ισχύει για κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως φύλου.
Η προσπάθεια μείωσης ενός πολιτικού αντιπάλου μέσω του σωματικού χλευασμού δείχνει πνευματική και πολιτική ένδεια. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από «κριτές κομμωτηρίου», αλλά από στελέχη που μπορούν να αντιπαρατεθούν με ιδέες, προγράμματα και επιχειρήματα. Το body shaming δεν έχει θέση πουθενά — πόσο μάλλον στο πολιτικό προσκήνιο.
Δείτε ΕΔΩ το σχετικό απόσπασμα