Για όσους γνωρίζουν τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη, η παρουσία του Αντώνη Σαουλίδη στην εκδήλωση του Αλέξη Τσίπρα για την «Ιθάκη» δεν ήταν απλώς αναμενόμενη, ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Και οι ερμηνείες που τη συνοδεύουν, ότι δηλαδή ο ίδιος κοιτά πλέον σοβαρά προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος, δεν προκαλούν έκπληξη. Αντίθετα, αποτελούν το φυσικό αποτέλεσμα μιας μακράς περιόδου απαξίωσης στελεχών, οργάνων και πολιτικής λογικής από την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη.

Το ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη βιώνει εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια μια βαθιά υπαρξιακή κρίση. Και σε μεγάλο βαθμό αυτή φέρει την υπογραφή του Νίκου Ανδρουλάκη. Η πρώτη μεγάλη ρωγμή ήρθε με τη σύγκρουση του προέδρου με τον Χάρη Καστανίδη. Έναν πολιτικό που πρώτευσε σε σταυρούς στις εκλογές του 2023, αλλά έμεινε εκτός Βουλής, επειδή την έδρα κατέλαβε ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για να διασφαλίσει δεύτερη εκλογή στο Ηράκλειο. Η επιλογή, για πολλούς είχε έντονο συμβολισμό και ενίσχυσε το ρήγμα με το ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης, αφού ο Χάρης Καστανίδης δεν ήταν ένα τυχαίο στέλεχος, αλλά πολιτικός με μακρά διαδρομή και ιστορικό αποτύπωμα στο Κίνημα, ενώ η προτίμηση που επιδείχθηκε προς τη «λεβεντογέννα» Κρήτη – προκειμένου να διασφαλιστούν ισορροπίες και έδρες – δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε έμεινε ασχολίαστη Πανελλαδικά.Ακολούθησε η πλήρης απονεύρωση των κομματικών οργάνων.

Το εκλεγμένο Πολιτικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετείχε και ο Αντώνης Σαουλίδης – δεν συνεδριάζει από τον Ιούνιο του 2024 και διαλύθηκε ουσιαστικά με πρόσχημα ένα υποτιθέμενο συνέδριο που ανακοινώθηκε, αλλά έναν χρόνο μετά παραμένει χωρίς ημερομηνία, χωρίς πλαίσιο και χωρίς αποφάσεις. Τα εκλεγμένα στελέχη παροπλίστηκαν στο όνομα μιας διαδικασίας που δε φαίνεται να πλησιάζει, περνώντας το μήνυμα ότι τα όργανα συνεχίζουν να έχουν διακοσμητικό ρόλο επί ηγεσίας Νίκου Ανδρουλάκη. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Σαουλίδης, στέλεχος που το 2012 στήριξε Ανδρουλάκη και το 2023 την υποψηφιότητα Δούκα, βρέθηκε χωρίς θεσμικό ρόλο σε ένα κόμμα που, αντί να επενδύει στο πολιτικό του δυναμικό, επέλεξε τις… μεταγραφές αμφιβόλου ποιότητας και αποτελέσματος.Η άφιξη της Ράνιας Θρασκιά απευθείας από τον ΣΥΡΙΖΑ και του Πέτρου Παππά, μετά από μια θολή διαδρομή μεταξύ Κουμουνδούρου και Κασσελάκη, λειτούργησε ως ξεκάθαρο μήνυμα προς τα παλιά και ενεργά στελέχη της Θεσσαλονίκης: δεν είστε προτεραιότητα.

Ο Σαουλίδης, υποψήφιος βουλευτής το 2023, είδε στην πράξη ότι η ηγεσία είχε αποφασίσει να κατευθύνει πολιτικό κεφάλαιο αλλού.Την ίδια ώρα, το ΠΑΣΟΚ εκπέμπει μια εικόνα πλήρους πολιτικής σύγχυσης. Ο Νίκος Ανδρουλάκης απορρίπτει τη συνεργασία με τη ΝΔ, ενώ στελέχη όπως η Άννα Διαμαντοπούλου μιλούν για «πολιτική σταθερότητα», αφήνοντας ανοιχτά όλα τα σενάρια. Την ίδια ώρα το αριστερό και κεντροαριστερό ακροατήριο του κόμματος παραμένει χωρίς καθαρό στίγμα και χωρίς απαντήσεις.Σε αυτό το θολό τοπίο, στελέχη όπως ο Αντώνης Σαουλίδης ασφυκτιούν. Όχι μόνο ιδεολογικά, αλλά και πολιτικά. Και όταν ένα κόμμα δείχνει να μην ακούει, να μην υπολογίζει και να μην αξιοποιεί το ανθρώπινο δυναμικό του, τότε οι μετακινήσεις δεν είναι προδοσία. Η Χαριλάου Τρικούπη είτε δεν αντιλήφθηκε ποτέ το βάθος της κρίσης στη Θεσσαλονίκη, είτε επέλεξε να την αγνοήσει. Και τώρα βλέπει στελέχη να κοιτούν αλλού. Όχι από ιδιοτροπία, αλλά γιατί απλώς δεν τους άφησε άλλη επιλογή.