Απαράδεκτη απρέπεια της Υπουργού Πολιτισμού προς το δήμαρχο Ρόδου Αλέξανδρο Κολιάδη. Στα εγκαίνια τριών μνημείων της Μεσαιωνικής Πόλης – του Τεμένους Ρετζέπ Πασά, των επιθαλάσσιων οχυρώσεων και του Αρχοντικού Χασάν Μπέη, απαγορεύτηκε να μιλήσει και ο δήμαρχος γιατί …δεν είναι αρεστός στην κυβέρνηση. Με την αντιθεσμική αυτή συμπεριφορά της, η Υπουργός Μενδώνη εκθέτει την κυβέρνηση και ουσιαστικά φέρνει στη θέση του υπόλογου τον υπουργό εσωτερικών Θοδωρή Λιβάνιο. Η αντιθεσμική αυτή συμπεριφορά στο θεσμό του δημάρχου πολύ πιθανόν να γίνει θέμα συζήτησης σε επόμενο Δ.Σ. της ΚΕΔΕ. Διότι είναι πλέον πολύ δύσκολο στον πρόεδρο της ΚΕΔΕ Λάζαρο Κυρίζογλου και τον γενικό γραμματέα Δημήτρη Καφαντάρη, να καλύπτουν συνεχώς την κυβέρνηση. Τα πράγματα έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν και οι δήμαρχοι που είναι “στα κάγκελα” αυξάνονται.

Για το συγκεκριμένο θέμα με τη Μενδώνη ο δήμαρχος έγραψε στα προσωπικά του social media τα εξής:

“Αυτό είναι απρέπεια, κυρία Μενδώνη.

Σήμερα, στην πόλη μου, στην πόλη των Ροδιτών, μου απαγορεύτηκε να μιλήσω.

Στα εγκαίνια τριών μνημείων της Μεσαιωνικής Πόλης – του Τεμένους Ρετζέπ Πασά, των επιθαλάσσιων οχυρώσεων και του Αρχοντικού Χασάν Μπέη – η Υπουργός Πολιτισμού κα Λίνα Μενδώνη φρόντισε να μην ακουστεί η φωνή του Δημάρχου Ρόδου. «Μας είπαν να μην μιλήσει», ακούστηκε να λέει στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Και όταν ζήτησα τον λόγο, η απάντηση της Υπουργού ήταν: «Τόσα μας έχεις σύρει, δήμαρχε».

Ώστε αυτό είναι το κριτήριο. Όχι ο σεβασμός στους θεσμούς. Όχι ο σεβασμός στην πόλη που φιλοξενεί τα εγκαίνια. Αλλά το αν άσκησα κριτική.

Ναι, κυρία Υπουργέ. Άσκησα κριτική. Και θα συνεχίσω να ασκώ. Γιατί είμαι Δήμαρχος μιας πόλης που είναι στο σύνολό της χαρακτηρισμένη αρχαιολογικός χώρος. Μιας πόλης όπου επί δεκαετίες πολίτες, επιχειρήσεις και το ίδιο το Δημόσιο ταλαιπωρούνται από την αδράνεια, την αδιαφορία και τη γραφειοκρατία της υπηρεσίας που εποπτεύετε. Άδειες που χρονίζουν, μνημεία που ρημάζουν, ιδιοκτησίες σε ομηρία, μια Μεσαιωνική Πόλη – μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO – που αξίζει πολλά περισσότερα από φωτογραφίες σε εγκαίνια.

Η κριτική δεν είναι «σύρσιμο». Είναι θεσμικό καθήκον. Και η φίμωση ενός αιρετού Δημάρχου, εκλεγμένου από τους Ροδίτες, μέσα στην ίδια του την πόλη, δεν είναι άσκηση εξουσίας. Είναι μικροπρέπεια. Είναι πολιτική απρέπεια που προσβάλλει όχι εμένα προσωπικά, αλλά κάθε Ροδίτισσα και κάθε Ροδίτη.

Τα μνημεία της Ρόδου δεν ανήκουν σε καμία Υπουργό. Ανήκουν στους Ροδίτες. Και η φωνή των Ροδιτών δεν φιμώνεται.”